Wpisy archiwalne w miesiącu
Lipiec, 2025
| Dystans całkowity: | 2395.00 km (w terenie 0.00 km; 0.00%) |
| Czas w ruchu: | 142:37 |
| Średnia prędkość: | 16.79 km/h |
| Maksymalna prędkość: | 63.27 km/h |
| Suma podjazdów: | 30865 m |
| Liczba aktywności: | 27 |
| Średnio na aktywność: | 88.70 km i 5h 16m |
| Więcej statystyk | |
Dystans79.11 km Czas04:38 Vśrednia17.07 km/h VMAX59.44 km/h Podjazdy1753 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Dzika Słowacja, dzień 2: Bralna Fatra
Wstaję wypoczęty i zadowolony. Decyzja o noclegu u stóp królewiańskiej Kopy była strzałem w dziesiątkę. Czekał mnie jednak dzień pełen interwałów. Nieustanne garby wysysały mnie nie tyle z sił, co z zapasów i uswiadomiłem sobie, że muszę zawinąc do Turczańskich Teplic, bo w niedzielę niczego nie kupię. Tym sposobem akcję górską zacząłem w dolinie bez nazwy i przynać trzeba - bez turystów i bez wody (wyschły źródła) - pustkowiem leśno-skalnym wspinałem się na szczyt Drienoka. W kopule szczytowej, podbnie jak w dolinie - nie było żywego ducha. Po drodze nie brakowało skałek - Bralna Fatra, to po słowacku Skalna Fatra, czyli najpiękniejszy fragment Wielkiej Fatry, mało znany w Polsce.
Epizod lidlowy w Teplicach zapamiętałem głównie dzięki ogłoszeniu, że czeka na mnie "chrumkave a voniate" pieczywo. Zejście tajemnicza doliną okazało się byc wzbogacone ciągłymi atakami jusznic. Na koniec dnia udało mi się znaleźć bardzo przyjemną miejscówkę na nocleg. Już w Wielkiej Fatrze, ale jeszcze nie w granicach parku narodowego.
Ruiny zamku Sklabina
Bela-Dulice
Necpaly
Blatnicky hrad
W drodze na Drienok
Skraj Bralnej Fatry
Widok z drogi na Dreinok na skraj Wielkiej Fatry i Małą Fatrę
Blatnicka dolina
Atmosferka w masywie Drienoka
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/52987907
Wstaję wypoczęty i zadowolony. Decyzja o noclegu u stóp królewiańskiej Kopy była strzałem w dziesiątkę. Czekał mnie jednak dzień pełen interwałów. Nieustanne garby wysysały mnie nie tyle z sił, co z zapasów i uswiadomiłem sobie, że muszę zawinąc do Turczańskich Teplic, bo w niedzielę niczego nie kupię. Tym sposobem akcję górską zacząłem w dolinie bez nazwy i przynać trzeba - bez turystów i bez wody (wyschły źródła) - pustkowiem leśno-skalnym wspinałem się na szczyt Drienoka. W kopule szczytowej, podbnie jak w dolinie - nie było żywego ducha. Po drodze nie brakowało skałek - Bralna Fatra, to po słowacku Skalna Fatra, czyli najpiękniejszy fragment Wielkiej Fatry, mało znany w Polsce.
Epizod lidlowy w Teplicach zapamiętałem głównie dzięki ogłoszeniu, że czeka na mnie "chrumkave a voniate" pieczywo. Zejście tajemnicza doliną okazało się byc wzbogacone ciągłymi atakami jusznic. Na koniec dnia udało mi się znaleźć bardzo przyjemną miejscówkę na nocleg. Już w Wielkiej Fatrze, ale jeszcze nie w granicach parku narodowego.
Ruiny zamku Sklabina
Bela-Dulice
Necpaly
Blatnicky hrad
W drodze na Drienok
Skraj Bralnej Fatry
Widok z drogi na Dreinok na skraj Wielkiej Fatry i Małą Fatrę
Blatnicka dolina
Atmosferka w masywie Drienoka
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/52987907
Dystans114.76 km Czas06:29 Vśrednia17.70 km/h Podjazdy1526 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Dzika Słowacja, dzień 1: Deszczowe ze Słowakami rozmowy
Od rana towarzyszy mi ponurość i beznadzieja. W Ujsole spostrzegam starą oponę traktora. Próbując odcedzić kartofelki trafiam nad samym potokiem napis "Zakaz wysypywania śmieci" przywalony stertą śmieci... Dzieje się to w samych Ujsołach.
Ponurość aury rozjaśniają mi kolejne rozmowy ze Słowakami. W Orawskiej Leśnej, gdy rozmawiam z miejscowym Słowakiem, zatrzymuje się przy nas Czech, pytając o przejezdność przełęczy Hola. Tworzymy więc żywy trójstyk zachodniej Słowiańszczyny. W Zazrivej, gdy chronię się przed ulewą pod okapem przystanku, rozmawiam sobie z kolei z miejscową Słowaczką. Zapamiętam zwrot, że pruszy deszcz, piękne! Gdy po przejechaniu wsi staję na kolejnym przystanku (kolejna ulewa), trafiam na słowackich motocyklistów puszczających sobie radośnie muzykę.
Zanim zjeżdżam do centrum Zazrvy podejmuję ryzyko wejścia pieszo na Paracz. Próbowałem tego w 2020 roku, powstrzymały mnie wtedy potężne wiatrowały. Tym razem utrudnieniem są pola błota, a kropić zaczyna dopiero gdy schodzę do roweru. Aura sprawia, że nie spotykam nikogo.
Pod koniec dnia chmury zaczynają nabierać rozstępów. Wraz ze zmianą scenerii trafiam na znakomite miejsce noclegowe przy nieczynnej chacie "Tiesniawskiej". Mam pod ręką ujęcie wody i sławojkę. Są też ławy i stoliki, na których jem obiadokolację. Nikt mi nie zakłóca posiłku, myję więc menażkę w czystej wodzie z ujęcia i udaję się na spoczynek.
Zazriva w trakcie potopu
Glinka
Orawska Leśna
Regiel górny na Paraczu
Na samiuśkim szczycie
Przemierzając Małą Fatrę
Šíp widoczny z doliny
W dolinie rzeki Orawy
Królewiany
Krpeľany - przy Tiesňavskiej chacie
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/52987419 (+ dojazd na dworzec w Kato)
Od rana towarzyszy mi ponurość i beznadzieja. W Ujsole spostrzegam starą oponę traktora. Próbując odcedzić kartofelki trafiam nad samym potokiem napis "Zakaz wysypywania śmieci" przywalony stertą śmieci... Dzieje się to w samych Ujsołach.
Ponurość aury rozjaśniają mi kolejne rozmowy ze Słowakami. W Orawskiej Leśnej, gdy rozmawiam z miejscowym Słowakiem, zatrzymuje się przy nas Czech, pytając o przejezdność przełęczy Hola. Tworzymy więc żywy trójstyk zachodniej Słowiańszczyny. W Zazrivej, gdy chronię się przed ulewą pod okapem przystanku, rozmawiam sobie z kolei z miejscową Słowaczką. Zapamiętam zwrot, że pruszy deszcz, piękne! Gdy po przejechaniu wsi staję na kolejnym przystanku (kolejna ulewa), trafiam na słowackich motocyklistów puszczających sobie radośnie muzykę.
Zanim zjeżdżam do centrum Zazrvy podejmuję ryzyko wejścia pieszo na Paracz. Próbowałem tego w 2020 roku, powstrzymały mnie wtedy potężne wiatrowały. Tym razem utrudnieniem są pola błota, a kropić zaczyna dopiero gdy schodzę do roweru. Aura sprawia, że nie spotykam nikogo.
Pod koniec dnia chmury zaczynają nabierać rozstępów. Wraz ze zmianą scenerii trafiam na znakomite miejsce noclegowe przy nieczynnej chacie "Tiesniawskiej". Mam pod ręką ujęcie wody i sławojkę. Są też ławy i stoliki, na których jem obiadokolację. Nikt mi nie zakłóca posiłku, myję więc menażkę w czystej wodzie z ujęcia i udaję się na spoczynek.
Zazriva w trakcie potopu
Glinka
Orawska Leśna
Regiel górny na Paraczu
Na samiuśkim szczycie
Przemierzając Małą Fatrę
Šíp widoczny z doliny
W dolinie rzeki Orawy
Królewiany
Krpeľany - przy Tiesňavskiej chacie
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/52987419 (+ dojazd na dworzec w Kato)
Dystans26.83 km Czas01:13 Vśrednia22.05 km/h Podjazdy220 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Dystans115.49 km Czas06:25 Vśrednia18.00 km/h Podjazdy860 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 6: Jiczyn, Štramberk, Hukvaldy, Ostrawa
Powrót do Polski a zarazem rowerowe pierwsze razy w Nowym Jiczynie, Štramberku i Hukvaldach. Udało mi się więc odwiedzić miejsca, które już dawno powinienem zaliczyć na rowerze. Zamek w Hukvaldach okazał się być w generalnym remoncie, niepotrzebnie się więc ładowałem na szczyt wzgórza.
Od Frydka jechałem czeskimi dedeerami i przyjemną końcówkę zwieńczyła mi potężna ulewa, którą przetrwałem pod okapem przejścia granicznego w Chałupkach. Mając czas do pociągu powrotnego dotarłem jeszcze do Olzy, by poeksplorować tutejsze ogrodnictwo (nie samym rowerem żyje człowiek).
Droga do Štramberku
Nowy Jiczyn
Štramberk - boczne uliczki
Štramberk - rynek
Hukvaldy - zamek w remoncie
Między Ostrawą a Bohuminem. Te chmury dopadną mnie w Chałupkach.
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Powrót do Polski a zarazem rowerowe pierwsze razy w Nowym Jiczynie, Štramberku i Hukvaldach. Udało mi się więc odwiedzić miejsca, które już dawno powinienem zaliczyć na rowerze. Zamek w Hukvaldach okazał się być w generalnym remoncie, niepotrzebnie się więc ładowałem na szczyt wzgórza.
Od Frydka jechałem czeskimi dedeerami i przyjemną końcówkę zwieńczyła mi potężna ulewa, którą przetrwałem pod okapem przejścia granicznego w Chałupkach. Mając czas do pociągu powrotnego dotarłem jeszcze do Olzy, by poeksplorować tutejsze ogrodnictwo (nie samym rowerem żyje człowiek).
Droga do Štramberku
Nowy Jiczyn
Štramberk - boczne uliczki
Štramberk - rynek
Hukvaldy - zamek w remoncie
Między Ostrawą a Bohuminem. Te chmury dopadną mnie w Chałupkach.
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Dystans103.57 km Czas06:15 Vśrednia16.57 km/h Podjazdy1165 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 5: Do Kromieryża i z Kromieryża w okolice Jiczyna
Budzi mnie ostatecznie piegża, która rozsiadła się w pobliskiej czyżni. Jest tak upierdliwa w tym swoim braku talentu wokalnego, że nie da się znieść jej popisów.
W nocy dwa razy lało, budziło mnie dudnienie o tropik. Czekał mnie jednak dość przyjemny, już lekko upalny, dzień zwieńczony zmasakrowaniem przez burzową ulewę w chwili szukania miejsca na biwak. Zlało mnie najbardziej przy samym rozkładaniu namiotu, czyli wydarzył się najgorszy możliwy scenariusz. Generalnie dzień odpoczynkowy, by nie zajechać za Jiczyn, gdzie byłby problem z noclegiem na dziko.
Widoczek na kościół w Nowych Hvezdlicach i mocno pofałdowaną okolicę. Na poboczu łany cykorii podróżnik :)
Poranek typowy dla lipca 2025 - czyli chmurny.
Trwały jakieś zawody kolarskie do Kromieryża i co chwilę mijali mnie numerowani rowerzyści
Kromieryż
Okolice Bystrzyc nad Hustynem
Oberwanie chmury przed Palacovem. Za chwilę dosięgnie i mnie.
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Od noclegu na 462,4 km do noclegu na skraju lasu na 562,1 km.
Budzi mnie ostatecznie piegża, która rozsiadła się w pobliskiej czyżni. Jest tak upierdliwa w tym swoim braku talentu wokalnego, że nie da się znieść jej popisów.
W nocy dwa razy lało, budziło mnie dudnienie o tropik. Czekał mnie jednak dość przyjemny, już lekko upalny, dzień zwieńczony zmasakrowaniem przez burzową ulewę w chwili szukania miejsca na biwak. Zlało mnie najbardziej przy samym rozkładaniu namiotu, czyli wydarzył się najgorszy możliwy scenariusz. Generalnie dzień odpoczynkowy, by nie zajechać za Jiczyn, gdzie byłby problem z noclegiem na dziko.
Widoczek na kościół w Nowych Hvezdlicach i mocno pofałdowaną okolicę. Na poboczu łany cykorii podróżnik :)
Poranek typowy dla lipca 2025 - czyli chmurny.
Trwały jakieś zawody kolarskie do Kromieryża i co chwilę mijali mnie numerowani rowerzyści
Kromieryż
Okolice Bystrzyc nad Hustynem
Oberwanie chmury przed Palacovem. Za chwilę dosięgnie i mnie.
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Od noclegu na 462,4 km do noclegu na skraju lasu na 562,1 km.
Dystans170.08 km Czas08:36 Vśrednia19.78 km/h Podjazdy1028 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 4: Od Znojma po Austerlitz
Dzień zaczął się idealnie, bo od porannego spaceru po znojemskiej starówce. Potem tradycyjnie było trochę uciekania przed burzami (już nie tworzącymi frontu, tylko powstającymi spontanicznie, bo wzrosłą temperatura). Po raz pierwszy na tym rajdzie pojawił się lekki upał. Krajobraz mocno skarlał i zrobiło się nieciekawie. Musiałem powtórnie zbliżyć się do Brna, bo zależało mi na tym, by wracać z Moraw nową trasą i dokonać kolejnych rowerowych odkryć.
Celem dnia był Pracky kopec, czyli kopiec upamiętniający bitwę trzech cesarzy pod Austerlitz. Miejsce błyskotliwego zwycięstwa Napoleona musiało mnie uskrzydlić, bo dotarłem aż na skraj pasma górskiego, do stóp wsi Chvalkovice. Po drodze, w okolicy Boskovic widziałem romantyczna scenę w naczepie tira (pan tirowiec i pani tirówka nie założyli obecności rowerzysty). Zatrzymało mnie błoto, gdy akurat szukałem o zmierzchu noclegu. Dosłownie mnie zatrzymało: unieruchomiło koła, gdy wjechałem radośnie w gruntówkę szukając noclegu. Czyszczenie odłożyłem na poranek.
Znojmo o poranku
Cisza i spokój w mieście
Ciąg dalszy ucieczki przed burzami - widok na Palawę znad Zalewu Dyjskiego.
Okolice Austerlitz
Pracky kopec
Slavkov u Brna
Trasa:
Od noclegu na 293,3 km po grząski nocleg na 462,4 km trasy.
Dzień zaczął się idealnie, bo od porannego spaceru po znojemskiej starówce. Potem tradycyjnie było trochę uciekania przed burzami (już nie tworzącymi frontu, tylko powstającymi spontanicznie, bo wzrosłą temperatura). Po raz pierwszy na tym rajdzie pojawił się lekki upał. Krajobraz mocno skarlał i zrobiło się nieciekawie. Musiałem powtórnie zbliżyć się do Brna, bo zależało mi na tym, by wracać z Moraw nową trasą i dokonać kolejnych rowerowych odkryć.
Celem dnia był Pracky kopec, czyli kopiec upamiętniający bitwę trzech cesarzy pod Austerlitz. Miejsce błyskotliwego zwycięstwa Napoleona musiało mnie uskrzydlić, bo dotarłem aż na skraj pasma górskiego, do stóp wsi Chvalkovice. Po drodze, w okolicy Boskovic widziałem romantyczna scenę w naczepie tira (pan tirowiec i pani tirówka nie założyli obecności rowerzysty). Zatrzymało mnie błoto, gdy akurat szukałem o zmierzchu noclegu. Dosłownie mnie zatrzymało: unieruchomiło koła, gdy wjechałem radośnie w gruntówkę szukając noclegu. Czyszczenie odłożyłem na poranek.
Znojmo o poranku
Cisza i spokój w mieście
Ciąg dalszy ucieczki przed burzami - widok na Palawę znad Zalewu Dyjskiego.
Okolice Austerlitz
Pracky kopec
Slavkov u Brna
Trasa:
Od noclegu na 293,3 km po grząski nocleg na 462,4 km trasy.
Dystans122.59 km Czas06:43 Vśrednia18.25 km/h VMAX55.27 km/h Podjazdy1596 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 3: Telcz, Slavonice, Vranov nad Dyjí
Zasłużyłem wreszcie na dzień z przewagą słońca, choć poranek był pochmurny a popołudniem musiałem chyżo uciekać przed frontem burzowym.
Towarzyszyły mi liczne zabytki, ciekawa zabudowa i feeria zapachów, od obornika po lawendę. Tej drugiej było całkiem sporo przy drogach, stała się modna na Morawach. No i słusznie. Jedynym policzkiem od losu było pocałowanie klamki zamykającej bramę do ruin zamku w parku narodowym "Podyje". Miałem stąd, w promieniach zachodzącego słońca, oglądać widok na przełom Dyi, ale przekonałem się, że niemieckość Czechów nie jest wymyślona. Bramę zamknęli o 18:00. Po co? Nie mam pojęcia. W każdym razie zapuściłem się w głąb parkowej konsystencji lasów tutejszych a przejazd po leśnych traktach z całym bagażem dostarczył mi dodatkowych emocji.
Tempo było znakomite, jak na cały dzień z pełnym obciążeniem. Wpłynęły na nie zbawiennie sprinterskie odcinki ucieczki przed frontem burz i ulew, który ścigał mnie raz po raz na tym etapie.
Telcz
Roštejn - to była pierwsza atrakcja dnia
Dopiero potem był pochmurny Telcz
Dačice - rynek
Stare Hobzi - pałac i kolejna ucieczka przed deszczem (prawie udana, zlało mnie tylko kilkanaście minut)
Slavonice. Znów przyszło uciekać przed deszczem.
Slavonice
Rancirov - skansen poniemiecki
Uherčice
Vranov nad Dyjí
Vranov nad Dyjí
Nový Hrádek u Lukova
Trasa:
Od noclegu na 172,5 km do noclegu na 293,3 km. Tym razem ślad zgodny z rzeczywistością.
Zasłużyłem wreszcie na dzień z przewagą słońca, choć poranek był pochmurny a popołudniem musiałem chyżo uciekać przed frontem burzowym.
Towarzyszyły mi liczne zabytki, ciekawa zabudowa i feeria zapachów, od obornika po lawendę. Tej drugiej było całkiem sporo przy drogach, stała się modna na Morawach. No i słusznie. Jedynym policzkiem od losu było pocałowanie klamki zamykającej bramę do ruin zamku w parku narodowym "Podyje". Miałem stąd, w promieniach zachodzącego słońca, oglądać widok na przełom Dyi, ale przekonałem się, że niemieckość Czechów nie jest wymyślona. Bramę zamknęli o 18:00. Po co? Nie mam pojęcia. W każdym razie zapuściłem się w głąb parkowej konsystencji lasów tutejszych a przejazd po leśnych traktach z całym bagażem dostarczył mi dodatkowych emocji.
Tempo było znakomite, jak na cały dzień z pełnym obciążeniem. Wpłynęły na nie zbawiennie sprinterskie odcinki ucieczki przed frontem burz i ulew, który ścigał mnie raz po raz na tym etapie.
Telcz
Roštejn - to była pierwsza atrakcja dnia
Dopiero potem był pochmurny Telcz
Dačice - rynek
Stare Hobzi - pałac i kolejna ucieczka przed deszczem (prawie udana, zlało mnie tylko kilkanaście minut)
Slavonice. Znów przyszło uciekać przed deszczem.
Slavonice
Rancirov - skansen poniemiecki
Uherčice
Vranov nad Dyjí
Vranov nad Dyjí
Nový Hrádek u Lukova
Trasa:
Od noclegu na 172,5 km do noclegu na 293,3 km. Tym razem ślad zgodny z rzeczywistością.
Dystans108.42 km Czas07:08 Vśrednia15.20 km/h Podjazdy1492 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 2: Jevišovice, Morawskie Budziejowice, Jaroměřice nad Rokytnou, Aleje
Kolejny dzień ruletki pogodowej. Cóż, lipiec nie rozpieszczał a Morawy miały być najbliższą ostoją względnej stabilności pogodowej. Obudził mnie deszcz a przez resztę dnia walczyłem z huraganem. Okolica była zazwyczaj biedna, drogi kiepskie (dziurawce lub bułowce), ale widziałem wiele ciekawych obiektów. Zachwycała liczna obecność kopciuszków i szczygłów.
Deszczem - poza porankiem - postraszyło mnie poważnie dopiero w okolicach Kniżyc, ale nie przeszkodziło mi to zwiedzić tutejszego założenia pałacowo-myśliwskiego zwanego Alejami. Na nocleg rozbiłem się nieco za miastem Třešť. Przebiegu trasy nie chciało mi się modyfikować (ślad tworzyłem w kwietniu), ale nie uwzględnia on odbicia do pałacyku myśliwskiego Aleje, co przedłużyło trasę o prawie 8 km.
Jevišovice
Jevišovice
Boskovštejn
Morawskie Budziejowice
Jaroměřice nad Rokytnou
Morawski pejzaż
Kněžice
Aleje - pałacyk myśliwski. Sam obiekt opuszczony i niszczejący, ale założenie planistyczne bardzo ciekawe, z koncentrycznie wybiegającymi z okręgu przysłowiowymi alejami, także asfaltowymi (w środku lasu, czeskim zwyczajem).
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Dzień drugi przebiegał od noclegu w okolicach 74.7 km trasy (zaplanowanej w kwietniu i na śladzie nie uwzględniającej odbić noclegowych i rzecz jasna dojazdu/powrotu pociągiem) do 172.5 km trasy gdy napotkałem ładne "tarasy noclegowe".
Kolejny dzień ruletki pogodowej. Cóż, lipiec nie rozpieszczał a Morawy miały być najbliższą ostoją względnej stabilności pogodowej. Obudził mnie deszcz a przez resztę dnia walczyłem z huraganem. Okolica była zazwyczaj biedna, drogi kiepskie (dziurawce lub bułowce), ale widziałem wiele ciekawych obiektów. Zachwycała liczna obecność kopciuszków i szczygłów.
Deszczem - poza porankiem - postraszyło mnie poważnie dopiero w okolicach Kniżyc, ale nie przeszkodziło mi to zwiedzić tutejszego założenia pałacowo-myśliwskiego zwanego Alejami. Na nocleg rozbiłem się nieco za miastem Třešť. Przebiegu trasy nie chciało mi się modyfikować (ślad tworzyłem w kwietniu), ale nie uwzględnia on odbicia do pałacyku myśliwskiego Aleje, co przedłużyło trasę o prawie 8 km.
Jevišovice
Jevišovice
Boskovštejn
Morawskie Budziejowice
Jaroměřice nad Rokytnou
Morawski pejzaż
Kněžice
Aleje - pałacyk myśliwski. Sam obiekt opuszczony i niszczejący, ale założenie planistyczne bardzo ciekawe, z koncentrycznie wybiegającymi z okręgu przysłowiowymi alejami, także asfaltowymi (w środku lasu, czeskim zwyczajem).
Trasa:
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Dzień drugi przebiegał od noclegu w okolicach 74.7 km trasy (zaplanowanej w kwietniu i na śladzie nie uwzględniającej odbić noclegowych i rzecz jasna dojazdu/powrotu pociągiem) do 172.5 km trasy gdy napotkałem ładne "tarasy noclegowe".
Dystans91.51 km Czas06:11 Vśrednia14.80 km/h Podjazdy938 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Morawy, dzień 1: Brno, Dolni Kounice, Moravský Krumlov
Po dwóch wielodniowych trasach przez Czechy (2023, 2024) nadszedł wreszcie czas na samodzielne Morawy. Wpierw musiałem dotrzeć do Katowic a następnie do Bohumina (z Chałupek). Gdy pociąg, z 35-minutowym opóźnieniem, doczołgał się wreszcie do Brna, moim oczom ukazał się znowu widok ponury. Nie tylko niebo było nieciekawe, Brno także,
Specyficzna mieszanka pewnego chaosu i małej szczypty rumuńskości jest niezaprzeczalną cechą tego miasta. Zaliczyłem już kolejny pobyt, więc mogę się wypowiadać. Nawet gdy wydostałem się na asfaltowe ddry, to i tak prześladowała mnie ponurość nieba i smród obornika, którego nie rozpędzał nawet huraganowy wiatr. Niezwykle egzotycznie prezentowały się w tej wietrznej ponurości zarośla złożone z kolcowojów, antypek, ajlantów, orzechów i morw. Przez większość dnia miałem tylko jedno marzenie: byle nie padało. To marzenie udało się zrealizować.
Chwile radości towarzyszyły mi w zasadzie tylko w miasteczku znanym jako Dolne Kounice. Przypominały trochę nadnidziański Pińczów, ale były spektakularniej położone i znacznie mniejsze. Z zabytków były tam: zamek, ruiny klasztoru i pięknie położona kaplica św. Antoniego. Nie dorównywała ona malowniczością kaplicy św. Anny w Pińczowie, ale otoczenie znacznie przewyższało krajobraz Ponidzia. Z daleka ładnie wyglądał też Morawski Krumlov, ale z bliska tracił cały czar. Wioski nie epatowały szczególną zamożnością i sprawiały wrażenie poniemieckich (poaustriackich, w sensie dawnych mieszkańców).
Pod całym dniu walki z huraganem wykorzystałem pierwszą okazję by rozbić leże nocne w gościnnej sośninie, ponad doliną rzeczki Rokytny.
Klasztor w Dolnych Kounicach
Ponurość Brna
Ponurość pod Brnem
Widoki ze skraju wzgórza św. Antoniego w Kounicach. Efektownie.
Moravsky Krumlov
Okolice wsi Ujezd, na skraju Kraju Południowo-Morawskiego.
Trasa: nocleg na 74.7 km, w stronę doliny rzeki Rokytna (ślad nie uwzględnia dojazdu na pociąg w Kato i przejazdu Chałupki - Bohumin)
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Po dwóch wielodniowych trasach przez Czechy (2023, 2024) nadszedł wreszcie czas na samodzielne Morawy. Wpierw musiałem dotrzeć do Katowic a następnie do Bohumina (z Chałupek). Gdy pociąg, z 35-minutowym opóźnieniem, doczołgał się wreszcie do Brna, moim oczom ukazał się znowu widok ponury. Nie tylko niebo było nieciekawe, Brno także,
Specyficzna mieszanka pewnego chaosu i małej szczypty rumuńskości jest niezaprzeczalną cechą tego miasta. Zaliczyłem już kolejny pobyt, więc mogę się wypowiadać. Nawet gdy wydostałem się na asfaltowe ddry, to i tak prześladowała mnie ponurość nieba i smród obornika, którego nie rozpędzał nawet huraganowy wiatr. Niezwykle egzotycznie prezentowały się w tej wietrznej ponurości zarośla złożone z kolcowojów, antypek, ajlantów, orzechów i morw. Przez większość dnia miałem tylko jedno marzenie: byle nie padało. To marzenie udało się zrealizować.
Chwile radości towarzyszyły mi w zasadzie tylko w miasteczku znanym jako Dolne Kounice. Przypominały trochę nadnidziański Pińczów, ale były spektakularniej położone i znacznie mniejsze. Z zabytków były tam: zamek, ruiny klasztoru i pięknie położona kaplica św. Antoniego. Nie dorównywała ona malowniczością kaplicy św. Anny w Pińczowie, ale otoczenie znacznie przewyższało krajobraz Ponidzia. Z daleka ładnie wyglądał też Morawski Krumlov, ale z bliska tracił cały czar. Wioski nie epatowały szczególną zamożnością i sprawiały wrażenie poniemieckich (poaustriackich, w sensie dawnych mieszkańców).
Pod całym dniu walki z huraganem wykorzystałem pierwszą okazję by rozbić leże nocne w gościnnej sośninie, ponad doliną rzeczki Rokytny.
Klasztor w Dolnych Kounicach
Ponurość Brna
Ponurość pod Brnem
Widoki ze skraju wzgórza św. Antoniego w Kounicach. Efektownie.
Moravsky Krumlov
Okolice wsi Ujezd, na skraju Kraju Południowo-Morawskiego.
Trasa: nocleg na 74.7 km, w stronę doliny rzeki Rokytna (ślad nie uwzględnia dojazdu na pociąg w Kato i przejazdu Chałupki - Bohumin)
https://ridewithgps.com/routes/49739405
Dystans23.14 km Czas01:07 Vśrednia20.72 km/h Podjazdy195 m
SprzętFocus Arriba 4.0
