Dystans53.47 km Czas03:33 Vśrednia15.06 km/h Podjazdy321 m
SprzętFocus Arriba 4.0
Szwecja (1): I cóż, że ze Szwecji?
I cóż, że ze Szwecji? Mój pierwszy rowerowy dzień w Szwecji zawsze chciałem właśnie tak zatytułować; marzenia się spełniają!
To bardziej okruchy dnia, bo schodzę na ląd około 18. Gdy wysiadam po 7 godzinach z promu pogoda jest idealna, niebo bezchmurne. Pierwsi ludzie na których zwracam uwagę są spacerowiczami nabrzeża. Wpierw trafia się kobieta cała w tatuażach, wygląda odpychająco. Następni są dwaj tatusiowie z wózkiem. Jeden z nich paraduje w szykownym różowym stroju i trzyma damską torebkę. Konstatuję, że wczasowicze ze Sztokholmu rozgościli się już na skańskich plażach. Natykam się też na społecznośc muzułmańską grilującą w pobliżu boiska do siatkówki. Pisząc zgryźliwie, jest wybitnie zachodnioeuropejsko.
Przybywam w ten świat prosto z zachodniopomorskiej prowincji. Jestem więc nieco oszołomiony. Nawierzchnie są nienaganne, trasa rowerowa dobrze oznaczona, co chwilę strzałki do toalet. Z ciekawości je lustruje. Na pozór zwykłe toi-toje, ale jakie czyste! Z działającymi dozownikami mydła i wody... Tam gdzie promenada nabrzeżna zamienia się w gruntówkę, wśród wydm, zwraca uwagę staranne uprzątnięcie nawierzchni z szyszek(!).
Nastrój jest godny upamiętnienia. Co chwilę mijam jakieś molo, pomimo sporej liczby ludzi panuje cisza. Żadnych śmieci, budek z rybami czy lodami, szwedzka wersja ordnung muss sein! Docieram do głównej drogi nabrzeża, oczywiście obok biegnie wygodna droga dla rowerów. Prowadzony za rękę kierunkowskazami oddalam się od wybrzeża i wnikam w głąb Skanii. W złotej godzinie podziwam zabudowę tutejszych wiosek. Zwracają uwagę piękne szachulcowe domy, nieraz przytłoczne wielkimi drzewami - patronami. Zabudowa przypomina Dolną Saksonię, czyli te bogatsze Niemcy. Dużo jest cegły, malw i róż. Osiągam Loderup z pięknym ewangelickim cmentarzem, ale nie znajduję toalety, ani wody pitnej (czas pokaże że jedynie nie miałem doświadczenia w tych poszukiwaniach).
Zmieniam kierunek jazdy, by powrócić w okolice nabrzeża. W znakomitym nastroju docieram do lasu w okolicach latarni w Sandhammaren. Są tu rezerwaty wydmowe, ale ja rozbijam się na noc w lesie poza ich granicami, całkowicie legalnie, w odpowiedniej odległości od zabudowań. Zamierzam przez całą podróż intenywnie korzystać z allemansrätten, czyli prawa każdego człowieka do swobodnego korzystania z natury, także na gruntach prywatnych. Biwakowanie jest dozowolone od odległości przynajmniej 150 metrów od najbliższego domostwa. Ja miejscówkę mam dawno upatrzoną z satelity. Ze stoickim spokojem wjeżdżam więc w las i rozbijam namiot.
W drodze na Loderup. Szwedzkie flagi i malwy obowiązkowe.
Na nabrzeżu w okolicach Ystad
Trasa: Z Mętna do Chojny. Stamtąd pociągiem do Swinoujścia. Trochę kółek po Świnoujściu w oczekiwaniu na możliwość załadunku na prom. W Szwecji trasa Ystad - Hammar - Loderup - Hagestad - okolice rezerwatu Mälarhusen.
I cóż, że ze Szwecji? Mój pierwszy rowerowy dzień w Szwecji zawsze chciałem właśnie tak zatytułować; marzenia się spełniają!
To bardziej okruchy dnia, bo schodzę na ląd około 18. Gdy wysiadam po 7 godzinach z promu pogoda jest idealna, niebo bezchmurne. Pierwsi ludzie na których zwracam uwagę są spacerowiczami nabrzeża. Wpierw trafia się kobieta cała w tatuażach, wygląda odpychająco. Następni są dwaj tatusiowie z wózkiem. Jeden z nich paraduje w szykownym różowym stroju i trzyma damską torebkę. Konstatuję, że wczasowicze ze Sztokholmu rozgościli się już na skańskich plażach. Natykam się też na społecznośc muzułmańską grilującą w pobliżu boiska do siatkówki. Pisząc zgryźliwie, jest wybitnie zachodnioeuropejsko.
Przybywam w ten świat prosto z zachodniopomorskiej prowincji. Jestem więc nieco oszołomiony. Nawierzchnie są nienaganne, trasa rowerowa dobrze oznaczona, co chwilę strzałki do toalet. Z ciekawości je lustruje. Na pozór zwykłe toi-toje, ale jakie czyste! Z działającymi dozownikami mydła i wody... Tam gdzie promenada nabrzeżna zamienia się w gruntówkę, wśród wydm, zwraca uwagę staranne uprzątnięcie nawierzchni z szyszek(!).
Nastrój jest godny upamiętnienia. Co chwilę mijam jakieś molo, pomimo sporej liczby ludzi panuje cisza. Żadnych śmieci, budek z rybami czy lodami, szwedzka wersja ordnung muss sein! Docieram do głównej drogi nabrzeża, oczywiście obok biegnie wygodna droga dla rowerów. Prowadzony za rękę kierunkowskazami oddalam się od wybrzeża i wnikam w głąb Skanii. W złotej godzinie podziwam zabudowę tutejszych wiosek. Zwracają uwagę piękne szachulcowe domy, nieraz przytłoczne wielkimi drzewami - patronami. Zabudowa przypomina Dolną Saksonię, czyli te bogatsze Niemcy. Dużo jest cegły, malw i róż. Osiągam Loderup z pięknym ewangelickim cmentarzem, ale nie znajduję toalety, ani wody pitnej (czas pokaże że jedynie nie miałem doświadczenia w tych poszukiwaniach).
Zmieniam kierunek jazdy, by powrócić w okolice nabrzeża. W znakomitym nastroju docieram do lasu w okolicach latarni w Sandhammaren. Są tu rezerwaty wydmowe, ale ja rozbijam się na noc w lesie poza ich granicami, całkowicie legalnie, w odpowiedniej odległości od zabudowań. Zamierzam przez całą podróż intenywnie korzystać z allemansrätten, czyli prawa każdego człowieka do swobodnego korzystania z natury, także na gruntach prywatnych. Biwakowanie jest dozowolone od odległości przynajmniej 150 metrów od najbliższego domostwa. Ja miejscówkę mam dawno upatrzoną z satelity. Ze stoickim spokojem wjeżdżam więc w las i rozbijam namiot.
W drodze na Loderup. Szwedzkie flagi i malwy obowiązkowe.
Na nabrzeżu w okolicach Ystad
Trasa: Z Mętna do Chojny. Stamtąd pociągiem do Swinoujścia. Trochę kółek po Świnoujściu w oczekiwaniu na możliwość załadunku na prom. W Szwecji trasa Ystad - Hammar - Loderup - Hagestad - okolice rezerwatu Mälarhusen.
Komentarze
Nie ma jeszcze komentarzy.